
عکس بالا یک روز پس از کشف تندیس گرفته شده است
به تاریخ ۱۳۱۴ خورشیدی - روستای شمی- ایذه

این تندیس که به روش ریختهگری (موم گمشده) ساخته و پرداخته شده نشان از هنر، زیباییشناسی و تکنولوژی آن دوران در منطقه الیمایی دارد که اصل تندیس هماکنون در موزه ایران باستان در تهران نگهداری میشود و هنوز جزو آثار بینظیر و ارزشمند میراث فرهنگی کشور به شمار میرود.
اگر چه ایذه در شمال شرقی استان خوزستان به دلیل برخورداری از سنگ نگاره ها و سنگ نوشته ها به شهرکتیبه ها و موزه رو باز نقش برجسته های سنگی معروف است اما کشف تندیس مفرغی یک بزرگ زاده اشکانی در حفاریهای "ارل اشتاین" در روستایی به نام "شمی" باعث شد تا بار دیگر نام این شهرستان که در متون قدیمی بیشتر به نام مالمیر، آیاپیر و ایذج معروف است بر سر زبان ها بیافتد.
تندیس مرد نوعی الیمایی که اغلب در تواریخ اشتباها مرد پارتی یا اشکانی نام گرفته زینتبخش کتابهای معتبر بسیاری است و این تندیس زیبا به شماره 2401 و قدمت 150 سال پس از میلاد تا 150 میلادی در تاریخ موزهها به ثبت رسیده و شاخصی بارز و یادمانی از هنر و فرهنگ و تاریخ و تمدن شهر کهن و باستانی ایذه به شمار میرود.
