راهنماي گردشگري خوزستان
راهنما راننده تخصصی گردشگری استان خوزستان
موضوع قابل توجه برای گردشگران این است که در مجاورت این آتش کوه به دلیل وجود گاز متصاعد شده در هوا، نمی توان آتش دیگری روشن کرد.
واژه «بَهو» به معنای " کوشک" است. کوشک را قصری میگویند که در اطراف آن باغ قرار داشته باشد. پس از تخریب ارجان (شهری که در فاصله ۳ کیلومتری شمال بهبهان قرار داشته)، اهالی آنجا در محل «بَهو» خانههایی بهتر از خانههای پیشین خود میسازند که شباهت به کوشک داشتهاند. به این خانهها در لفظ اهالی بومی «بهبهو» گفته میشدهاست.
برخی از مورخان معتقدند که ساکنان اولیه این شهر، بهان (سیاهچادر) نشین بودهاند و چون خانههای خود در این مکان را از سنگ و گچ ساختند، در زمستان و تابستان آسایش بهتری در آنها نسبت به چادر داشتند. پس آنجا را «بهبهان» یعنی بهتر از سیاه چادر نامیدند.
بواسطهٔ اشیاء بدستآمده در کشفیات باستانشناسی در سال ۱۳۶۱ خورشیدی، قدیمیترین دوره تاریخی آن به هزاره دوم پیش از میلاد مسیح(دوره ایلامی) باز می گردد.
این شهر از دیرباز مرکزیت منطقه ارگان و کهگیلویه را بر عهده داشتهاست و در زمان ساسانیان در محلی که هم اکنون در بخش شمال بهبهان واقع است، بازسازی شده و به نام "آریاگان" نامیده شد.
آریاگان در زمان ساسانیان یکی از چهار شهر مهم ایران بود.
زمینهای حاصلخیز و آب کافی که از رودخانههای مجاور تأمین میشد باعث رونق کشاورزی این منطقه شده بود.
قرار گرفتن بر راه بین فلات ایران و جلگه خوزستان، ارگان را به مرکز تجاری تبدیل نموده بود که اهمیت راهبردی غیرقابل انکاری داشت. بیشتر زمینهای آریاگان به کشت انگور و زیتون و گونه های مختلف غلات اختصاص داشت.
اکنون خرمای بهبهان، معروفیت خاصی در استان دارد.
چشمه آب گوگردی گراب نیز در فاصله ۱۰ کیلومتری جاده اهواز، یکی از جاذبه های این شهرستان به شمار می رود.
گل نرگس هم از دیدنی های بهبهان است که در بهمن ماه، گردشگران زیادی را به خود جذب می کند.
