چغازنبيل:
اين اثر در نوزدهم ارديبهشت 1358 به فهرست آثار جهاني وارد شد. اين نيايشگاه توسط اونتاش گال، پادشاه بزرگ عيلام باستان و براي ستايش ايزد اينشوشيناك، نگهبان شهر شوش، ساخته شدهاست.مكان جغرافيايي زيگورات چغازنبيل در ۴۵ كيلومتري جنوب شهر شوش در نزديكيمنطقه باستاني هفتتپه است. بلندي آغازين آن ۵۲ متر و ۵ طبقه بودهاست. امروزه ارتفاع آن ۲۵ متر و تنها ۲ طبقه و نيم از آن باقي ماندهاست. «چغازنبيل» كه نام باستاني اين بنا به شمار ميآيد، واژهاي محلي و مركب از دو واژه چُغا (به معناي تپه در زبان لري) و زنبيل است كه اشارهاي است به مكان معبد كه سابقا تپه بوده و آن را به زنبيل واژگون تشبيه ميكردند.[زيگورات چغازنبيل؛ تبلور معماري مقدس.




سازههاي آبي شوشتر:
سازههاي آبي شوشتر تير ماه سالجاري با اخذ اكثريت آرا در نشست سالانه مركز ميراث جهاني به عنوان دهمين اثر ايراني ثبت شد. مجموعه آسيابهاي شوشتر در استان خوزستان شامل دهها آسياب است كه بزرگترين مجموعه صنعتي تا پيش از انقلاب صنعتي به شمار ميرود. استفاده از آب براساس شرايط اقليمي با ايجاد شبكههاي زيرزميني زير شهركهن شوشتر، يكي از هوشمندانهترين شكلهاي معماري شهري آبي را بروز داده است.
شهر باستانی شوش:
