از آن جا که در هر سال دوستان جدیدی به جمع شرکت کننده در جشن راهنمایان گردشگری اضافه می شوند، لازم می دانم که فلسفه برگزاری این گردهمایی و مسیر حرکت آن را دوباره مورد توجه قرار دهیم:
این جشن برای اولین مرتبه در سال ۱۳۸۶ در تهران برگزار شد. اهداف آن بر اساس موارد زیر تبیین شده بود:
- گرد آمدن راهنمایان گردشگری استان تهران و آشنایی با یکدیگر
- تجلیل از راهنمایان گردشگری و احترام به پیشکسوتان
- همگام شدن راهنمایان گردشگری ایرانی با راهنمایان گردشگری سایر کشورها (این جشن همزمان با روز جهانی راهنمایان گردشگری برگزار می شود)
- تاکید بر استفاده از راهنمایان کارت دار (در این روز راهنمایان موظف بودند که کارت “راهنمای گردشگری” اشان را به همراه داشته باشند)
- تاکید بر تور پیاده روی (راهنمایان در این روز با پای پیاده در چند خیابان شهر تهران قدم زدند و از برخی آثار فرهنگی بازدید کردند)
- همکاری راهنمایان با یکدیگر (فعالیت های اجرایی مربوط به جشن توسط راهنمایان انجام شد)
- اثبات هویت شغلی (بر اساس مرام نامه ای که تبیین شد و در جشن قرائت شد)
در سال ۱۳۸۷ جشن با اهداف زیر در شهر یزد برگزار شد:
- احترام و تاکید به تمام اهداف و مرام های قبلی
- گرد آمدن راهنمایان گردشگری سراسر کشور و آشنایی با یکدیگر
- تمرکز زدایی از تهران و استفاده از راهنمایان محلی برای ارائه توضیحات
- طراحی سفر برای راهنمایان (راهنمایان همیشه به ضرورت شغلی اشان سفر می کنند ولی در این جشن برای دل خودشان سفر می کنند)
- تاکید بر توانایی راهنمایان برای تبلیغ در عرصه گردشگری به منظور شناساندن استانی که در آن زندگی می کنند و شهری که به آن تعلق دارند (راهنمایان با عرضه بوشور و کاتالوگ و … مربوط به استان متبوعشان، فضای نمایشگاهی به وجود آوردند)
- درگیر کردن صنایع وابسته به گردشگری (استفاده از هتل و رستوران و صنایع دستی و …)
- تجلیل از گردشگران محقق یا محققان گردشگر
در سال سوم جشن با اهداف زیر در شهر تبریز برگزار شد:
- احترام و تاکید به تمام اهداف و مرام های قبلی
- تجلیل از راهنمایانی که در مسیر همسو با حرفه اشان جانشان را از دست داده اند.
- احترام به وقت و ایجاد جریان در این راستا (این جشن در ساعت ۹:۵۷ برگزار شد)
- ساخت تندیس جشن به عنوان نماد پایدار در این گردهمایی سالانه
- تشویق به ایجاد انجمن های صنفی در استان ها
- دخالت راهنمایان در تصمیم گیری های مربوط به میراث فرهنگی و گردشگری (در این جشن راهنمایان گردشگری برای ثبت میراث جهانی بازار تبریز تاکید کردند)
- تاکید بر همه مکانی و همه زمانی کردن سفر (در این سال راهنمایان شهر تبریز را برای برگزاری جشن انتخاب کردند در حالی که این فصل بهترین فصل گردشگری این شهر نیست)
- توجه به بلدهای محلی (در این سال از این افراد تجلیل شد)
در سال جاری (۱۳۸۹) این جشن با اهداف زیر در شهر رامسر برگزار خواهد شد:
- احترام و تاکید به تمام اهداف و مرام های قبلی
- مرکز زدایی (در سال دوم و سوم راهنمایان جشن را از پایتخت به مرکز استان های دیگر انتقال دادند. اما در این سال حتی با جمعیت بیشتر، جشن را از مرکز استان به یک شهر کوچک منتقل کردند)
- همگام شدن با مردم (در این جشن قرار است که راهنمایان در زمان پیاده روی مردم را در کنار خود داشته باشند)
- بالا بردن سطح علمی (برگزاری کارگاه های آموزشی)
- همسو شدن با اهداف جهانی گردشگری (در این سال راهنمایان برای گردهمایی سالانه خود شعاری همسو با شعار جهانی گردشگری انتخاب کردند)
- توجه به میراث طبیعی و همسو کردن راهنمایان طبیت گرد (امسال راهنمایان گردشگری درخواست دارند تا منطقه جنگل هیرکانی به عنوان میراث جهانی در فهرست یونسکو به ثبت برسد. در سال های قبل راهنمایان طبیعت گرد کمتر در جشن حضور داشتند ولی در این سال حضور آنان فعال تر خواهد بود)
- برند کردن زمان (قصد این است که از این به بعد زمان ۹:۵۷ به عنوان یک برند برای برگزاری این جشن مورد توجه قرار گیرد. جشن امسال نیز در ساعت ۹:۵۷ برگزار خواهد شد)
